پرنده بی پرنده

اونور این شب کلک ، من و ترانه تک به تک
 خونه می ساختیم روی باد ، دریا می ریختیم تو الک
 مسافرای کاغذی ، رد شده بودن از غبار
 تو قصه باقی مونده بود ، شیهه ی اسب بی سوار
 گفته بودن صد تا کلید برای ما جا می ذارن
 مزرعه های گندم رو برای فردا می ذارن
 فردا رسید و خوشه یی تو دست ما باقی نموند
 سقف ستاره ها شکست ، رو سرمون طاقی نموند
 با کلیدای زنگ زده ، قفلای بسته وا نشد
 سکه ی دلسپردگی ، تو جوب ما پیدا نشد

تو سفره مون همیشه سین ستاره کم بود
همیشه تا رسیدن فاصله یک قدم بود

کسی به ما نشون نداد که انتهای خط کجاست ؟
آهای درختای انار ! دیکته ی بی غلط کجاست ؟
 چا تو آسمونمون پرنده گوشه گیر شده ؟
 چرا نمی رسیم به هم ؟ چرا همیشه دیر شده ؟
 تو دفتر سکسکه مون چن تا ترانه خالیه ؟
 چن تا ترانه قصه ی ممتد بی خیالیه ؟
 چن تا صدای بد صدا سکوت رو فریاد می زنه ؟
 زغال شام آخر رو دستای کی باد می زنه ؟
 تو غیبت حنجره ها ترانه سازیمون چیه ؟
 یکی به من جواب بده ، آخر بازیمون چیه ؟

تو بازی کلاغ پر ، هیشکی نشد برنده
قصه ی ما همین بود : پرنده بی پرنده !

سبویی از شراب ارغوانی

                            سرودی با نوای آسمانی

                                            نمیسازد مرا آنگونه سرمست

                                                          که با چشمت مرا سویت بخوانی ...

آلن کوارتر مین شخصیت اصلی داستان معابد شاه سلیمان نشته رایدر هاگارد (که بعدها به عنوان شخصیت اصلی فیلم لیگ مردان فوق العاده با ایفای نقش شون کانری همراه شد ) در کتاب فوق نقل قول می کند :

"" زنها در بهترین وضعیت فقط باعث دردسر هستند