مقدمه جش نوروز چهارشنبه سوری است.چهارشنبه سوری از دو کلمه چهارشنبه به منظور آخرین چهارشنبه سال
و سوری که همان سوریک فاسی به معنای سرخ است تشکیل شده و در کل به چهارشنهب سرخ معروف بوده است
این جشن مانند دیگر جشنهای ایرانیان ریشه در آیین کهن زردشتی دارد
در ایران باستان بعضی از وسایل جشن نوروز از قبیل آیینه کوزه و اسفند را به یقیین شب چهار شنبه سوری و از چهار شنبه بازار تهیه می کردند ... بازار در این شب چراغانی و زیور بسته و سرشار از هیجان و شادی بود و هنگام غروب،بوته ها رو به تعداد هفت یا سه (نماد سرخش نیک) روی هم می گذاشتند و خورشید که به تمامی پنهان می شد آن را بر می افروختند تاآتش سر به فلک کشیده جانشین خورشید شود... در بعضی از نقاط ایران برای شگون ، وسایل دور ریختنی خانه از قبیل پتو و لحاف و لباسهای کهنه را می سوزاندند . آتش می توانست در بیابانها و رهگذر ها و یا بر صحن و بام خانه ها افروخته شود .
وقتی آتش شعله می کشید ،از رویش می پریدند و ترانه هایی که در همه آنهاخواهش و برکت و سلامت و بارآوری و پاکیزگی بود .... می خواندند و آتش چهار شنبه سوری را خاموش نمی کردند تا خودش خاکستر شود ... سپس خاکسترش را که مقدس بود کسی جمع می کرد و بی آنکه پشت سرش را نگاه کند ،سر اولین چهار راه می ریخت ...
کسی نمی داند چهارشبه چقدر قدمت دارد ول یاین روز ها آیین مخصوص خود را دارد ... مثل کپسول های گازی که دیشب تو آتیش می انداختند ...

