|
آه اگر آزادی سرودی میخواند کوچک همچون گلوگاه پرندهای هیچ کجا دیواری فرو ریخته بر جای نمیماند ... که هر ویرانه نشانی از غیاب انسانی است که حضور انسان آبادی است احمد شاملو + نوشته شده توسط مانی منصوریان در جمعه 1384/05/28 و ساعت
4:32 بعد از ظهر |
بوی باران ، بوی سبزه، بوی خاک شاخه های شسته ، باران خورده پاک آسمان آبی و ابر سپید برگهای سبز بید عطر نرگس ، رقص باد نغمه شوق پرستو های شاد خلوت گرم پرستوهای مست نرم نرمک می رسد اینک بهار خوش به حال روزگار خوش به حال چشمه ها و دشتها خوش به حال غنجه های نیمه باز خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز خوش به حال جام لبریز از شراب خوش به حال آفتاب ای دل من! گرچه در این روزگار ، جامه رنگین نمی پوشی به کام باده رنگین نمی بینی به جام نقل و سبزه در میان سفره نیست جامت از آن می که می باید تهی ست ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار گر نکوبی شیشه غم را به سنگ هفت رنگش می شود هفتادرنگ + نوشته شده توسط مانی منصوریان در پنجشنبه 1384/05/27 و ساعت
11:53 بعد از ظهر |
دانش آموختن انديشه ها نيست بلكه چگونه انديشيدن را بياموزيم (كانت)
+ نوشته شده توسط مانی منصوریان در یکشنبه 1384/05/23 و ساعت
4:33 بعد از ظهر |
بادها مي وزند، عده اي در مقابل آن ديوار مي سازند و تعدادي آسياب به پا مي كنند
+ نوشته شده توسط مانی منصوریان در یکشنبه 1384/05/23 و ساعت
4:26 بعد از ظهر |
ای کاش می توانستند
از آفتاب یاد بگیرند که بی دریغ باشند در درد ها و شادیهایشان حتی با نان خشکشان .... + نوشته شده توسط مانی منصوریان در شنبه 1384/05/22 و ساعت
8:10 بعد از ظهر |
سالی چند پیش از این ... پرهیاهو ...
آغاز را شیون کردی ... کنون بی هیاهو ... آغاز را نه .... شوق پرواز را فریاد کن + نوشته شده توسط مانی منصوریان در جمعه 1384/05/14 و ساعت
10:45 بعد از ظهر |
مردي درون ميكده آمد + نوشته شده توسط مانی منصوریان در یکشنبه 1384/05/09 و ساعت
2:45 قبل از ظهر |
پرکن پياله را اين جام ها که در پي هم مي شود تهي من با سمند سرکش و جادويي شراب هان اي عقاب عشق! در راه زندگی پر کن پیاله را... فریدون مشیری + نوشته شده توسط مانی منصوریان در پنجشنبه 1384/05/06 و ساعت
2:4 بعد از ظهر |
به حباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم خواهد رفت. تا به آن جا که فقط خاطره ای خواهد ماند
+ نوشته شده توسط مانی منصوریان در چهارشنبه 1384/05/05 و ساعت
4:17 بعد از ظهر |
و در چشمت قدم زد یک بار دیگر هم چنانکه پا گرفت از دستهایت باغ پرپر هم چه می گویم ؟ اگر دستی نمی فشاندی از آن سو
قفس حتما گره می خورد با بال کبوتر + نوشته شده توسط مانی منصوریان در چهارشنبه 1384/05/05 و ساعت
4:10 بعد از ظهر |
نه من ديگر بروي ناكسان هرگز نمي خندم گر پيمان عشق جاوداني با شما معروفه هاي پست هر جايي نمي بندم شما كاينسان در اين پهناي محنت گستر ظلمت ز قلب آسمان جهل و ناداني به دريا و به صحراي اميد و عشق بي پايان اين ملت تگرگ ذلت و فقر و پريشاني و موهومات مي باريد شما ،كاندر چمن زار بدون آب اين دوران توفاني بفرمان خدايان طلا ، تخم فساد و يأس مي كاريد ؟ شما ، رقاصه هاي بي سر و بي پا كه با ساز هوس پرداز و افسونساز بيگانه چنين سرمست و بي قيد و سراپا زيور و نعمت به بام كلبه ي فقر و بروي لاشه ي صد پاره ي زحمت سحر تا شام مي رقصيد قسم : بر آتش عصيان ايماني كه سوزانده است تخم يأس را در عمق قلب آرزومندم كه من هرگز ، بروي چون شما معروفه هاي پست هر جايي نمي خندم پاي مي كوبيد و مي رقصيد ليكن من ... به چشم خويش مي بينم كه مي لرزيد مي بينم كه مي لرزيد و مي ترسيد از فرياد ظلمت كوب و بيداد افكن مردم كه در عمق سكوت اين شب پر اضطراب و ساكت و فاني خبر ها دارد از فرداي شورانگيز انساني و من ... هر چند مثل ساير رزمندگان راه آزادي كنون خاموش ،در بندم ولي هرگز بروي چون شما غارتگران فكر انساني نيم خندم + نوشته شده توسط مانی منصوریان در سه شنبه 1384/05/04 و ساعت
4:28 بعد از ظهر |
براي آنکه به طریق خود ایمان داشته باشیم ، لازم نیست ثابت کنيم که طریق دیگران نادرست است . کسی که چنین می پندارد ، به گامهای خود نیز ایمان ندارد .
+ نوشته شده توسط مانی منصوریان در دوشنبه 1384/05/03 و ساعت
10:17 بعد از ظهر |
با او، به او ،بی خویش نجوا کردم وین قطره را دارای دریا کردم در بی زمان و بی مکان و بی من ، همراه عشق او سفر ها کردم چون گم شدم از خویش ،در بی خویشی ، گم کرده های خویش پیدا کردم ... از دفتر شکار سیمرغ ...محمد رضا شفیعی کدکنی + نوشته شده توسط مانی منصوریان در دوشنبه 1384/05/03 و ساعت
10:15 بعد از ظهر |
صبا زمنزل جانان گذر دریغ مدار
وزو به عاشق بیدل خبر دریغ مدار به شکر آن شکفتی به کام بخت ای گل نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار + نوشته شده توسط مانی منصوریان در دوشنبه 1384/05/03 و ساعت
5:4 بعد از ظهر |
ای عشق درد تو سری می باید
صید تو زمن قوی تری می باید من مرغ به یک شعله کبابم ِ بگذار کاین آتش را سمندری می باید + نوشته شده توسط مانی منصوریان در دوشنبه 1384/05/03 و ساعت
4:57 بعد از ظهر |
|
درباره وبلاگ
من در پنجم اسفند سال شصت به دنیا آمدم .... نوشتنو همونقدر دوست دارم که خوندنو ... و لذت می برم بخونم چیزایی رو که دیگران می نویسند درباره نوشته های خودم یا نوشته هایی که از دیگران انتخاب کردم ... وچون اعتقاد دارم تنها با نوشتن میشه وسط حرف دیگری نپرید و با آرامش پاسخگو بود .... این روش رو انتخاب کردم .... برای ... بودن هیچگاه دیر نیست
|
